
Wat mij dagelijks blijft verbazen, is de fierheid waarmee mensen hun onwetendheid tegenwoordig als karakter verkopen. Anekdotes worden als bewijs op tafel gegooid, foute informatie als zekerheid verkocht en volstrekte onzin, lang geleden al ontkracht en netjes begraven, weer opgegraven als de heilige graal van de kennis. Daarna doen we er een proper papiertje rond en noemen het een mening. En met die mening trekken we vrijelijk de baan op, als een boerenkar vol rotte rapen.
Zo had ik gisteren, op een terrasje, een gesprek met enkele Nederlandse toeristen. Het gesprek kwam op een of andere manier bij covid uit. Dat gebeurt soms. Ge vertrekt bij het weer, neemt een verkeerde bocht bij de koffie en voor ge het weet staat ge tot aan uw enkels in de pandemische modder. Voor ik het goed en wel besefte, ontspon zich een eindeloze discussie over ivermectine. Voor wie het niet weet: dat is een antiparasitair geneesmiddel waarvan ooit is aangetoond dat het SARS-CoV-2 kon afremmen, zij het in dosissen waarbij het middel zelf al met mes en vork aan de patiënt begint te knagen.
In Nederland is het intussen een langlopende processie geworden, met rechtbanken, vervolging van artsen en alle bijhorende toneelrook. Onze Nederlandse bezoekers waren er echter vast van overtuigd dat het allemaal een complot was van de farma-industrie, die haar winst wilde veiligstellen. Complete waanzin. Ik had mijn tablet bij en toonde hun waarom wat ze vertelden niet klopte. Zij toonden mij op hun beurt een website, ik herhaal de naam niet om de schimmel geen extra kelder te geven, die met grote woorden, vreemde foto’s en video’s waar de redelijkheid op krukken achteraan strompelde het tegendeel beweerde.
Ik had even opnieuw het gevoel dat ik kreeg bij die president die voorstelde om bleekwater in mensen te spuiten tegen covid. Dat is geen vrolijk gevoel. Het schuurt tegen angst aan, en niet omdat iemand ongelijk heeft, maar omdat hij daar nog trots bij kijkt. Ivermectine is een nuttig geneesmiddel tegen bepaalde parasieten. Geen bewezen coronabehandeling. Het probleem is dus niet dat het niets doet. Het probleem is dat sommige mensen van een echt medicijn een heilig flesje hebben gemaakt en daarna boos werden omdat de werkelijkheid weigerde ervoor te knielen.
En neen, ik beantwoord geen enkele reactie die het tegendeel wil komen beweren. Dat is geen debat meer. Dat is met een pollepel soep scheppen uit een beerput. Mijn tijd is mij daarvoor nog net iets te proper.
Ge hoort het overal om u heen. Mensen vertellen waarheden alsof ze op stenen tafelen van de berg zijn gekomen, zonder zich zelfs maar af te vragen waar die wetenschap en zekerheid vandaan komen. Ze hebben toch recht op hun mening, nietwaar? Als die mening zo scheef staat als de toren van Pisa, zal hun dat geen zorg wezen. Wij toetsen onze meningen immers niet meer met ons verstand, maar met ons gevoel. En gevoel is een luie rechter. Het kent de beklaagde al van vroeger en laat hem meestal vrij.
Meer dan drieduizend jaar kennisverwerving, de opbouw van wetenschap, de vooruitgang van filosofie, de ontwikkeling van logica, kortom alles wat ons tot deze moderne maatschappij heeft gebracht, wordt achteloos van tafel geveegd als kruimels na het ontbijt. Dat hebben we blijkbaar niet meer nodig. Wij weten het beter. Want het voelt correct aan om dit of dat te zeggen. En wat voelt, moet waar zijn. Zo redeneert een kleuter met een blauwe plek, maar tegenwoordig krijgt hij er een podcast voor. Waar gaat dat eindigen? Er is intussen een levensgroot voorbeeld van die omgang met de werkelijkheid. Een real-life-experiment, als ge wilt. Het loopt in Amerika en de eerste resultaten zijn niet bepaald hoopgevend, behalve natuurlijk voor wie er met beide ogen dicht naar kijkt en ondertussen voelt dat het zo beter is. De werkelijkheid heeft één voordeel, ge kunt doen alsof ze niet bestaat. Maar zij heeft ook een vervelend nadeel, vroeg of laat staat ze voor u, hard als beton, en dan helpt geen mening meer. Dan kraakt er iets. Meestal niet bij de werkelijkheid.
Ge kunt wekelijks de blogteksten gratis downloaden in het winkeltje