Voor het geval ge het nog niet moest weten, het is vandaag internationale werelddag van het ondergoed. En voordat ge gaat lachen, het is geen grap, het is waar! Blijkbaar hadden ook de onderbroeken genoeg van de lol en nood aan wat meer erkenning, behoefte aan, een vaste datum en vermoedelijk ook nog aan een persbericht waarin woorden als bewustwording en lichaamstrots voorkomen
Als ge dus straks iemand in zijn ondergoed voorbij ziet fietsen, ga dan niet denken dat hij of zij door partnerlief buitengesloten is. Denk ook niet meteen aan een zatte avond met de vrienden. Het is meer dan waarschijnlijk gewoon iemand die onvoorwaardelijk gelooft in deze oerheilige feestdag, een ware gelovige, een pelgrim van de elastiek.
Ondergoed is bovendien geen kleinigheid! Ondergoed staat voor een businesscijfer van, houdt u vast aan uw bretels, een slordige 100 miljard per jaar. En dan spreken we alleen over het klassieke ondergoed. We hebben het nog niet over bijvoorbeeld shapewear, wat mensen belooft dat anatomie een onderhandelbaar begrip is. Een cijfer dat bovendien groeit alsof het dagelijks bemest wordt, met 4% tot 6% per jaar. (Dit kunt ge checken op Fortune Business Insights of bij Persistence Market Research of Mordor Intelligence, alle drie betrouwbare bronnen). Ik kan me goed voorstellen dat er hier en daar een paar glazen champagne gehesen worden. Als ge er nog de marketingkost bijtelt, dan zult ge nog wel een paar mensen hebben die dit een feestdag vinden.
Nu gun ik iedereen zijn feestdag En als er geld verdiend wordt aan iets dat enkel dient om edele delen warm te houden en om lichaamsvochten, stoelgang en andere menselijke nederigheid uit de bovenkleding weg te houden, dan mag dat zeker zijn feestdag hebben. We ontlasten ons immers al heel onze geschiedenis lang enkele malen per dag. Dat ondergoed is best wel een goede uitvinding, en daar mag dan zo nu en dan een vlaggetje en een confettibom bijgezet worden. Ondergoed is immers een belangrijke uitvinding van duizenden jaren geleden. Het staat wat mij betreft op het zelfde niveau van het vuur of het wiel. Meer dan waarschijnlijk is het uitgevonden door een moeder die het beu was de bruine strepen uit de vellen van de kinderen te schuren.
Ge zou dus denken dat zo’n dag uit eerbiedwaardige oude tijden stamt, zoiets als kerstmis of zo. Of uit een periode toen mensen nog rechtop zaten rond het vuur en met dankbare blik naar hun propere lendendoek keken.
Maar kijk, enig zoekwerk levert op dat de dag pas bestaat sinds 2003 en, ge gaat het nooit geloven, in het leven werd geroepen door de Amerikaanse online ondergoedwinkel Freshpair. Ik had het kunnen weten, achter elke moderne bewustwordingsdag staat tegenwoordig wel ergens iemand met een winkelmandje en een kassa klaar. Het doel, zo proberen ze ons wijs te maken, is het taboe rondom praten over ondergoed doorbreken en mensen zich comfortabel laten voelen in hun eigen lichaam.
Als ik ooit een berg grotere onzin gehoord heb, dan eet ik ter plekke mijn schoenen op, met veters en al. Een taboe rond ondergoed? Waar dan? Bij wie? Tja, ik heb dat nooit geweten, dus ik wil me bij deze bij iedereen oprecht verontschuldigen dat ik ooit vrijelijk en taboeloos over ondergoed gesproken heb. Het spijt me oprecht. Had ik nu maar geweten dat er een taboe rond bestond. Verdorie toch! Maar ja, hoe kon ik dat nu weten? Elk boekske dat ge opendoet staat vol met welgevormde mensen in ondergoed, vitrines hangen er vol mee, marktkramers leuren ermee en prijzen het aan, in winkels staan de rekken open en bloot, vaak met kleuren waar zelfs een papegaai zich voor zou schamen. Een schande is het. Beseft dan niemand dat er een taboe rond heerst?
Maar enfin, het is een werelddag, dus de lokale middenstand overal te velde zal niet te beroerd zijn om er een extra inspanning voor te doen. Ze zullen het ondergoed uit de taboesfeer trekken en het u aanprijzen aan onvolprezen voorwaarden. Er komen ongetwijfeld kortingen, niet te missen bundelacties en belangrijke woorden als comfort, vrijheid en zelfvertrouwen zullen gebezigd worden bij elk rek synthetische elastiek. En ik, ik zal mijn grote bek wat meer houden en het mij tot op heden onbekende taboe respecteren, tenminste, vandaag zal ik dat doen. Morgen, morgen trek ik weer gewoon mijn propere onderbroek aan zonder daar een maatschappelijke doorbraak van te maken.
Weekteksten kunt ge hier gratis downloaden
Leest ge liever op uw telefoon? Abonneer u dan gratis op mijn substack pagina
