Vroeger kondt ge aan iemand zien of hij aan het radicaliseren was, wanneer hij plots een baard liet groeien en religieuze onzin begon uit te kramen. Vandaag kunt ge het zien als hij een koersfiets koopt en een belachelijke outfit met een zeemvel voor onder zijn gat en een soort spandex dat ge alleen moogt dragen als ge absoluut geen buik hebt of geen spiegel bezit.
Elke zondag zwermen ze met hopen de weg op om hun terreurdaden uit te voeren. In grote bendes of soms enkele lone wolves. Ze rijden in groep op de weg, steken elkaar voorbij op fiets- en voetpaden en zijn, als vreemd bijverschijnsel, blind voor al de rest van ons die de openbare weg gebruiken. Voetgangers, kinderen, honden, bussen, oude mensen, het zijn allemaal hinderlijke decorstukken in hun persoonlijke Ronde van Vlaanderen.
Ze doen maar, die amateurterroristen. Maar wanneer ze mijn eega en jongste dochter gisteren bijna van het voetpad maaiden, waar ze netjes stonden te wachten op een bus, dan gaat het toch wat te ver. En voordat ge denkt dat ze hen niet gezien hadden, het tegendeel is waar. Nog voor ze bij hen waren, waren ze al aan het vloeken en tieren, als de wegpiraten die ze zijn, dat ze aan de kant moesten gaan. Het voetpad valt vanaf nu blijkbaar onder de sharia van de wielertoeristen, die zondagsterroristen die gelukkig nog niet bedacht hebben dat ge met nen camion meer schade kunt aanrichten dan met die veel te duur betaalde fiets. Ge kent dat wel, een fiets met uitleg. Een pronkstuk dat waarschijnlijk meer gelost heeft dan mijnen eerste auto.
En dan moet ge zo een vrijbuiter eens aanspreken op dat gedrag, wijzen op de verkeersregels en het feit dat ook anderen van de openbare weg gebruikmaken of op het simpele feit dat een voetpad in de meeste democratieën vooralsnog niet als klimstrook erkend is. Ik wens er u veel succes mee. Ze schelden u de huid vol, gruwen van uw onbegrip en verwijten u dat ge bestaat. Het zijn overigens vaak diezelfde knurften die luid staan te balken dat ‘vreemdelingen onze regels moeten volgen, als ze naar hier willen komen’. Daar ben ik het overigens mee eens, maar het zou aangenaam zijn als zijzelf, die hier blijkbaar al sinds het begin van de evolutie wonen, dat zelf dan ook zouden doen.
Ik hou van de koers, ik schreef daar al eens over aan het begin van de Tour (God rijdt op twee wielen), ik geniet mateloos van Lotte, Demi, Tadej, Mathieu, Wout, Remco en al die anderen die van fietsen een vorm van beheerst lijden op twee wielen hebben gemaakt. Ik vervloek de supporters op de alpencols die in dronken dwaasheid vaak domme dingen doen. Maar zij hebben tenminste het excuus zat te zijn. Die zondagsterroristen daarentegen zijn volstrekt nuchter, verdacht goed uitgerust en blijkbaar apetrots op hun morele lekke band.
Ja, er zijn er die er een fijne liefhebberij van maken. Geen probleem, gaan mannen. Trapt uzelf gelukkig tot uw tong tussen uw ketting hangt. Maar doe uzelf en de rest van de wereld eens een plezier, en pak die amateurterroristen in uw rangen eens aan. Niet iedereen vindt het leuk om door zo een idioot omver geknald te worden omdat die denkt dat zijn Strava-segment boven de verkeersregels staat.
Weekteksten kunt ge zoals steeds gratis downloaden in het winkeltje
